در قرن دوم و سوم هجری، دو شهر بغداد و بصره از بزرگترین شهرهای اسلامی بودند. بغداد به لحاظ سیاسی و بصره نیز به لحاظ اقتصادی اهمیت برجستهای یافتند.بخش قابلتوجهی از رونق بغداد و بصره ناشی از رابطهتجاری که میان این دو برقرار شد.
سوالی که در مقاله مورد بررسی قرار خواهد گرفت اینکه رابطه تجاری بغداد و بصره چگونه شکل گرفت و چه تاثیری بر بازرگانیدریایی خلیجفارس داشت. با بررسی صورتگرفته به روش توصیف و تحلیل تاریخی، این یافتهها حاصل گردید که شکلگیری و توسعه و پویایی روابط تجاری بغداد و بصره در قالب مناسبات دریا، کرانه و پسکرانه ذیل سازمان بازرگانی دریایی خلیجفارس، اتفاق افتاد. درجغرافیای سیاسی جدید اسلامی در قرن دوم و سوم هجری، شکلگیری و اوجگیری رابطه تجاری بغداد و بصره متناسب با پیدایی ثبات سیاسی، بسترهای مناسب ارتباطیوقابلیتهای بالای اقتصادی، رقم خورد. با ثباتوآبادانی در دشت و پسکرانه(بغداد)، رونق در کرانه پدیدار شد و روابط بازرگانی بغدادوبصره در عصر مزبور، در بالاترین سطح قرار گرفت. این امر فعالشدن ظرفیت تجارت دریایی خلیجفارس را بهدنبال داشت و شبکه بازرگانی دریایی خلیجفارس میان مدیترانه و شرقدور دورهدرخشانی را شروع نمودند. رونق و شکوفایی بازرگانی دریایی خلیجفارس در دوران مزبور مرهون شکلگیری رابطه تجاری بغداد و بصره میباشد.
شهریاری,بهادر . (1405). رابطه تجاری بغداد و بصره در قرن دوم و سوم هجری و تاثیر آن بر بازرگانی دریایی خلیجفارس. (e12462). تحقیقات تاریخ اقتصادی ایران, (), e12462 doi: 10.30465/ehs.2026.52783.2058
MLA
شهریاری,بهادر . "رابطه تجاری بغداد و بصره در قرن دوم و سوم هجری و تاثیر آن بر بازرگانی دریایی خلیجفارس" .e12462 , تحقیقات تاریخ اقتصادی ایران, , , 1405, e12462. doi: 10.30465/ehs.2026.52783.2058
HARVARD
شهریاری بهادر. (1405). 'رابطه تجاری بغداد و بصره در قرن دوم و سوم هجری و تاثیر آن بر بازرگانی دریایی خلیجفارس', تحقیقات تاریخ اقتصادی ایران, (), e12462. doi: 10.30465/ehs.2026.52783.2058
CHICAGO
بهادر شهریاری, "رابطه تجاری بغداد و بصره در قرن دوم و سوم هجری و تاثیر آن بر بازرگانی دریایی خلیجفارس," تحقیقات تاریخ اقتصادی ایران, (1405): e12462, doi: 10.30465/ehs.2026.52783.2058
VANCOUVER
شهریاری بهادر. رابطه تجاری بغداد و بصره در قرن دوم و سوم هجری و تاثیر آن بر بازرگانی دریایی خلیجفارس. تحقیقات تاریخ اقتصادی ایران. 1405;():e12462. doi: 10.30465/ehs.2026.52783.2058