پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی (با همکاری انجمن ایرانی تاریخ) پژوهش‌نامه تاریخ اجتماعی و اقتصادی 2383-1278 8 2 2020 03 15 An Explanation of the Phenomenon of Trust in the Prophet (PBUH) in the Social Network of Muslims in Medina through the Presentation of a Paradigmatic Model Based on the Methodical Approach of the Grounded Theory تبیین پدیدۀ «اعتماد» به پیامبر(ص) در «شبکه اجتماعی» مسلمانان در مدینه؛ با ارائۀ الگوی پارادایمی بر اساس رویکرد روشی نظریۀ زمینه‌ای 301 328 5558 10.30465/sehs.2020.5558 FA فرخ السادات میرسعیدقاضی دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه الزهراء، تهران، ایران شهلا بختیاری دانشیار گروه تاریخ اسلام دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران علی محمد ولوی استاد گروه تاریخ اسلام دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران فاطمه جمیلی کهنه شهری استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران Journal Article 2020 09 15 In Medina the Prophet (PBUH) was faced with several faults and problems with the social order arising from the structure of relationships based on the values and norms of the Age of Ignorance, social capitals in those relationships, and non-conformity of some members of the social network with reformation of the structure of the relationships. On the other hand, Koranic evidence and transmitted-historical sources testify to the ubiquitous presence of the category of trust in, and agreement with the Prophet (PBUH) among another group of Muslims. This article aims to identify and explain the basis and conditions for the formation of the phenomenon of trust in the Prophet (PBUH) as well as actions/reactions by him, the trusting and trust-avoiding groups, and their behavioral outcomes in Muslims’ social network.   <br />Due to the lack of a hypothesis, this study simultaneously collected data in a purposeful manner and determined the sample size based on theoretical saturation, using the paradigmatic model of the methodical approach of the grounded theory through constant comparative analysis. <br />According to the research findings, the basis for the trust in the Prophet (PBUH) was emotional and cognitive and the reflection of the trust is observed in the camaraderie and agreement among, and moldability of the trusting group under the influence of the Prophet (PBUH). The formation of the trust was accounted for by the Prophet’s qualitative, extensive and constant communication and interaction with such action components as the human touch, honoring people, affection, forbearance, emotional stability, righteousness, decidedness, acumen, and responsibility against the background of a social order based on humiliation, discrimination, neurosis, and revenge in the Age of Ignorance. By nullifying the measures taken by the trust-avoiding group, the strategies adopted by The Holy Prophet and the trusting group improved and facilitated interactions in Muslims’ social network. پیامبر(ص) در مدینه با آسیب ها و مسائل متعدد در نظم اجتماعی با توجه به ساختار روابط مبتنی بر ارزشها و هنجارهای جاهلی و سرمایه‌های اجتماعی موجود در آنها و ناهمسویی برخی اعضای شبکه اجتماعی مسلمانان در اصلاح ساختار روابط روبرو بود. از سوی دیگر شواهد قرآنی و منابع تاریخی- روایی دلالت بر وجود پرکاربردِ مقولۀ «اعتماد» و همسویی جمعی دیگر از مسلمانان با پیامبر(ص) دارد. هدف مقالۀ حاضر شناسایی و تبیین «مبنا»، «علل و شرایط» شکل گیری پدیدۀ «اعتماد» نسبت به پیامبر(ص) و «کنش/ واکنش های» پیامبر(ص)، گروه «اعتمادگر» و «اعتمادگریز» حول این پدیده و پیامد رفتاری آن در «شبکه اجتماعی» مسلمانان است.<br /> این پژوهش به دلیل فقدان فرضیه، با بهره گیری از الگوی پارادیمی «رویکرد روشی نظریه زمینه‌ای» با تحلیل مقایسه‌ای مداوم، هم زمان با جمع آوری هدفمند داده‌ها و تعیین حجم بر اساس اشباع نظری، انجام شده است.<br /> بر اساس یافته های پژوهش مبنای «اعتماد» به پیامبر(ص) «شناختی» و «عاطفی» بوده است که بازتاب آن در همدلی، همراهی و الگوپذیری گروه «اعتمادگر» از پیامبر(ص) مشاهده می شود. و تحت تأثیر ارتباطات و تعاملات کیفی گسترده و مستمر پیامبر(ص) با اقشار مختلف با مولفه‌های کنشی نظیر «مردمی بودن»، کرامت بخشی، رأفت، گذشت، ثبات عاطفی، حق گرایی، قاطعیت، درایت و مسئولیت پذیری پیامبر(ص)، در شرایط زمینه ای نظم اجتماعی مبتنی بر استخفاف، تبعیض، روانجوخویی و انتقام دوره جاهلی شکل گرفته است. راهبردهای پیامبر(ص) و «گروه اعتمادگر» در بی اثر کردن اقدامات گروه «اعتمادگریز» و حفظ و تقویت این پدیده، موجب بهسازی و تسهیل تعاملات در شبکه اجتماعی مسلمانان گردید. http://economichistory.ihcs.ac.ir/article_5558_184fab56f0a4c97cfc1cea69e21bd65b.pdf